Karate, dat is ....

Karate betekent letterlijk lege (Kara) hand (te): het is een manier om je te leren verdedigen zonder wapens. Vuisten, handen, ellebogen, knieën, voeten worden doeltreffend ingezet om je te verdedigen. Karate is een ongewapende zelfverdedigingskunst, die

karakterontwikkeling en zelfbeheersing door training beoogt. Karate is daarbij ook een "levenswijze", namelijk de samenvloeiing tussen lichaam en geest, tussen mens en natuur, tussen aanvaller en verdediger. Dit betekent dat karate je niet alleen zelfverdediging brengt, maar ook lenigheid, goede lichaamshouding, conditie, lichaambeheersing, coördinatie, reactie vermogen.

Shotokan karate-do
Gichin Funakoshi wordt beschouwd als de grondlegger van het hedendaagse karate. In het begin van de 20e eeuw heeft hij, vooral door zijn vasthoudendheid en door het geven van demonstraties, zeer veel bijgedragen aan de popularisering van karate.

Na zijn geboorte in 1868 ontwikkelde Funakoshi zich als een ziekelijk kind. Door zijn geestelijke wilskracht was hij in staat de harde karate trainingen vol te houden die ertoe leidde dat hij zijn fysieke zwakte volledig wist te overwinnen. Zijn leraren waren de oude meesters Azato en Itsou die hem het Okinawa-te leerden. Funakoshi moest onder deze heren maanden achtereen dezelfde training volgen totdat hij naar de mening van Azato en Itsou deze “eigen” had gemaakt. Ook de geestelijke waarden en gedragsnormen van zijn leermeesters vormen nog steeds de basis van het traditionele karate: hoffelijkheid en zelfbeheersing. Deze training en zijn ijzeren discipline maakte Funakoshi vermoedelijk tot de bekwaamste karateka van zijn tijd.

Rond 1900 wordt de eerste overkoepelende organisatie voor karate opgericht, genaamd "Shobukai". Deze organisatie besluit to-de karate te noemen. Later wordt Funakoshi voorzitter van de Shobukai. Pas rond 1917 is door Funakoshi de eerste openbare karatedemonstratie gegeven. De naam Shotokan is samengesteld uit twee woorden; het japanse woord "kan", dat club betekend en de bijnaam van Funakoshi, "Shoto". In 1949 richt Funakoshi de Japanese Karate Association op.

Funakoshi heeft het karate gestandaardiseerd door het bandensysteem en standaard kata te introduceren. Standaard kata’s die Funakoshi heeft geïntroduceerd zijn onder meer Bassai-dai, Chinte en Jion. Ondanks het feit dat hij niet enige was die kennis had van deze kata’s is hij degene geweest die ze formeel heeft geïntroduceerd via publicaties van zijn boeken zoals Ryuku Kempo Karate en Karate-Do: The History of Shotokan Karate-Do. Zijn zoon Yoshitaka verrijkte het Shotokan karate met lage standen en hoge trappen en is daardoor in grote mate verantwoordelijk voor het huidige “gezicht” van de stijl.

De naam Shotokan is een “vertaling” van “Shoto’s plaats”, Shoto was Funakoshi’s koosnaam. Het tijgersymbool komt van het feit dat Funakoshi gewoon was naar een met naaldbomen omringd meer te gaan om te mediteren en te trainen. Dit meer had de “vorm” van een tijger.

Funakoshi bleef tot op het einde van zijn leven actief bezig met karate. In 1957 stierf Funakoshi, in alle opzichten bescheiden man, die vooral in zijn latere leven grote tegenslagen te verwerken kreeg, zoals het overlijden van vrouw en zijn zoon Yoshitaka. Na de dood van Funakoshi wordt hij opgevolgd door Nakayama sensei.

Bij Shotokan Karate ligt de nadruk op de correcte uitvoering en controle van de technieken. Daardoor is de kans op blessures minimaal. Beheersing van technieken, lichaam en geest zijn belangrijke aspecten waaraan tijdens de training veel aandacht wordt besteed. Bij het beoefenen van karate wordt het lichaam 'all round' door en voor de karatetechnieken getraind. Snelheid, lenigheid, kracht en coördinatie komen tijdens de training dan ook in ruime mate aan bod.

Meer weten over Funakoshi? Klik hier.

Meer weten over shotokan karate gebaseerd op de principes van Taiji Kase?  Klik hier.

Voor beginners

Free Joomla templates by L.THEME