1 oktober 2011
Een gasttraining van sensei Antti Kovalainen
De karateka’s van Dojo Mierlo kregen geen pittige karatetraining van Gerard, Cees of Jan voor de kiezen, maar een stevige training van gasttrainer sensei Antti Kovalainen (4e dan). De training vormde de eerste in een reeks trainingen ter gelegenheid van ons vijfjarig bestaan.
Antti Kovalainen is trainer bij de Honbu Dojo in Hasselt, waar hij bekendstaat om zijn krachtige technieken en indrukwekkend lage standen. Niet geheel verrassend stonden juist die twee elementen centraal tijdens beide trainingsuren. Het zal dan ook niemand verbazen dat menig karateka — waaronder ondergetekende — de volgende dag zijn of haar benen nog duidelijk voelde.
Sensei Kovalainen ging het eerste uur voortvarend van start met de training voor karateka’s met blauwe band of lager. Een aantal enthousiaste bruine banders had zich bij deze groep aangesloten. Omdat deze karateka’s niet anderhalf uur, maar tweeënhalf uur aan de training van Kovalainen werden blootgesteld, zouden zij dit waarschijnlijk de volgende dag nog wel geweten hebben.
Kovalainen opende de training met Ten-No-Kata, waarbij hij vooral het belang van een juiste en lage stand benadrukte. Daarnaast legde hij uit dat concentratie en focus op de hara essentieel zijn voor een goede uitvoering van technieken. Ben je niet geconcentreerd en is je hara niet aangespannen, dan is de techniek bij voorbaat al verloren. Span je de hara daarentegen wel goed aan, dan worden je standen onwrikbaar en je bewegingen krachtig.
Combineer dat met een geconcentreerde houding en een gecontroleerde ademhaling en je beschikt over een techniek waar zelfs Funakoshi trots op zou zijn. Dat niveau bereik je natuurlijk niet zomaar. Er moest dus getraind worden!
Nadat Kovalainen zelf had voorgedaan hoe het moest, was het de beurt aan onze karateka’s. Eerst werden verschillende oefeningen gezamenlijk uitgevoerd, waarna Kovalainen de groep per bandkleur indeelde.
Dit laatste werd overigens met instemming begroet door de dames met gele band. Op de vraag wat zij van de training vonden, antwoordden ze giechelend — en ik citeer: “De training was relaxt, want de sensei liet de blauwe en bruine banders al het werk doen.” Dat zullen we onthouden voor de volgende keer, dames!
Na een uur Ten-No-Kata was het de beurt aan de karateka’s met bruine band en hoger. Sensei Kovalainen bouwde voort op wat hij in het eerste uur had behandeld. Hoewel Ten-No-Kata ditmaal achterwege bleef, bleef de nadruk liggen op concentratie, focus op de hara en een gecontroleerde ademhaling.
Hoe effectief deze combinatie kan zijn, liet Kovalainen zien tijdens een partneroefening met Tim. In een fractie van een seconde wist de sensei Tim vier keer te raken. Vervolgens bewoog Kovalainen zich zo snel buiten het bereik van Tim dat hij hem, tot grote hilariteit van de groep, enigszins verbouwereerd achterliet. Een demonstratie die de uitleg van de sensei waarschijnlijk beter illustreerde dan woorden ooit hadden kunnen doen.
Om zijn boodschap nog eens krachtig te onderstrepen, sloot Kovalainen de training af met een uitgebreide behandeling van de kata Tekki Shodan. Deze kata vraagt om lage standen, krachtige technieken vanuit Kiba-dachi en een goede balans tussen langzame en snelle, krachtige verplaatsingen. Daarbij komt dat de Embu-sen, de looplijn van de kata, bestaat uit een rechte zijwaartse lijn. Al deze elementen maken Tekki Shodan tot een technisch veeleisende kata.
Ook hier benadrukte Kovalainen dat de explosiviteit die bij de kata hoort — de naam Tekki Shodan wordt immers vaak vertaald als ‘ijzeren ruiter’ — alleen kan worden bereikt wanneer je door focus op de hara de kracht en stabiliteit van je Kiba-dachi weet te vergroten.
Met die boodschap kwam de training ten einde. De bruine en zwarte banders strompelden richting kleedkamer, zichtbaar vermoeid maar ongetwijfeld een ervaring rijker. Voordat sensei Kovalainen vertrok, werd hij namens Dojo Mierlo bedankt met een fles Mierloos bier en een authentiek Dojo Mierlo T-shirt.
Manon